Marathon: Nationaal record bij de 50-plussers

Marathon
Joost De Raeymaeker bleef vorige maand in de marathon van Tokio amper een halve minuut boven het nationale record bij de 50-plussers. De in Angola verblijvende atleet uit Rotselaar hoopt later op het jaar in Berlijn onder 2u.27’ te lopen.

“In 1992 kwam ik met een Erasmusbeurs in mijn derde jaar geschiedenis in Portugal terecht”, start De Raeymaeker (50) zijn verhaal.

“Van gestructureerd lopen was toen amper sprake. Als kind liep ik wel vaak, ik was zelfs even aangesloten bij DCLA, maar eigenlijk begon de loopstory pas zes jaar geleden. Toen ik uit Portugal was teruggekeerd, kon ik nog moeilijk wennen aan het dagelijkse leven in eigen land en zocht ik opnieuw het Iberische schiereiland op.”

Reisjournalist
“Aanvankelijk werkte ik er als IT-security, daarna veranderde ik radicaal in de richting van persfotograaf en vooral reisjournalist. Vijf jaar geleden verhuisde ik samen met mijn Angolese vrouw naar Luanda.”

“Het was mijn debuutloop van Cascais naar Lissabon die me zes jaar geleden zin deed krijgen in de langere afstanden. Met als gevolg dat datzelfde jaar een eerste marathon niet kon uitblijven.”

“In Lissabon zette ik 2u.54’ neer. Maar ik wilde nog meer. Er kwam zelfs een uitstap naar de 100 Kilometer aan te pas, waarin ik in de finale jammer genoeg een blessure opliep. De voorbije jaren liep ik enkele trails maar vorig jaar eindigde ik de marathon van Berlijn in 2u.29’03”. Zelf besefte ik het toen niet, maar dat was de beste jaartijd in België in de leeftijdsgroep M45.”

“In februari trok ik naar Tokio, waar ik in de eerste kilometer heel wat moest slalommen tussen de tragere lopers en toch wat tijd verloor. Ik zette er 2u.27’32” neer.”

Dat bleek dan iets meer dan een halve minuut boven het nationale M50-record dat Chris Verbeeck in 2009 liep.

Trainen in Luanda is uiteraard heel speciaal.
“Dat mag je zeggen. Ofwel is het hier heet, ofwel is het hier warm. Loslopen met mijn vrienden doe ik vaak om kwart voor zes in de ochtend in een landtong van de baai. Er is hier een stadion in de buurt met wat asfaltresten, waar ik mijn snelheidstrainingen uitvoer. De rustpauzes houd ik dan kort, anders weten de muggen me wel te vinden. Omdat hier weinig groene zones te vinden zijn, wordt het veelal kilometers vreten op het asfalt. Je wordt er wel psychisch taai van. Ik heb recent gelezen dat in de hitte trainen een vergelijkbaar effect heeft met hoogtestages. Veel wedstrijden kan je hier trouwens niet lopen. Er is ieder jaar wel de Sao Silvestre, die op oudejaarsavond bij een temperatuur van 30 graden en een luchtvochtigheid van 90 graden gelopen wordt. Maar nu wenkt Berlijn waar ik beter hoop te doen dan 2u.27’.”

Bron: Nieuwsblad
Foto: Pixabay

(Visited 8 times, 1 visits today)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *